ديروز شاهد پخش زنده سخنراني رئيس جمهور محترم در جمع مردم زنجان بودم! در لابلاي سخنان ايشان سخن از عدالت به ميان آمده بود و نيز از عنصر وحدت، ايشان با اشاره به مسئوليتهاي دولت، "عدالت در همه امور" را از وظايف اصلي دولت برشمردند و نيز از وحدت به عنوان "عنصر كليدي" ياد كردند، در خلال صحبتها آنگاه كه به مصاديق اشاره نمي شد، در نظر بنده تحسين برانگيز بود اما ناگاه فلش سخنانش هدفي خاص را نشانه رفت. ايشان خطاب به كساني كه ظاهرا از آنان نامي نمي برد اظهار داشت:

" دولت طرح تحول اقتصادی را ارائه کرده تا بانک ها، گمرک، بیمه و یارانه ها را اصلاح کند، تا منابع بانکی و یارانه ها در اختیار مردم قرار بگیرد و سیستم اقتصادی عادلانه توزیع گردد ... ما مصمم هستیم که یارانه‌هایی که بیش از 70 درصد آنها فقط در اختیار کمتر از 30 درصد مردم می‌باشد در بین آحاد مردم توزیع کنیم، چرا که این عین عدالت است... برخی با مسئله هدفمند کردن یارانه ها مخالف هستند و می‌گویند که اگر یارانه ها را هدفمند کنیم این گداپروری است، ولی من خطاب به آنها می‌گویم که هدفمند کردن یارانه ها عین عدالت است...به ملت ایران توهین نکنید، اگر این یارانه‌ها را امثال شما که جیب‌ها و شکم‌هایتان پر است تخصیص یابد، خوب است؟ شما از ملت فاصله گرفته‌اید، شما ملت را خانواده، اطرافیان و هم حزبی هایتان می‌دانید، ولی اینگونه نیست... دولت مصمم است که ریشه های اصلی مشکلات اقتصادی کشور را به مردم معرفی و علاج کند و علیرغم بد اندیشی برخی افراد اقتصاد را معالجه کند."

اين جملات با توجه به فضاي رسانه اي و تيترهاي زنجيره اي روزهاي قبل، تداعي گر اين بود كه مخاطب اصلي اين سخنان كسي نيست جز آيت الله هاشمي رفسنجاني كه چند روز قبل در همايش سمپوزيوم ايران ۱۴۰۴ واژه گداپروري را بكار برده بودند. اين مسئله مرا بر آن داشت تا فارغ از تيترهاي زنجيره اي به گزارش كامل سخنان ايشان در آن همايش رجوع نمايم، با رجوع به مشروح سخنان رئيس محترم مجمع تشخيص مصلحت، تعجبم از اين موضعگيري رئيس جمهور بر انگيخته شد و هم اكنون قضاوتم از سخنان ايشان را تنها با اين واژه ها قابل توصيف مي دانم: تند، شتابزده، غير مسئولانه ، وحدت ستيز، نا عادلانه، دشمن شاد كن، بازي در زمين دشمن و ...

مقايسه اين سخنان تند و به دور از درايت با آنچه كه رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام ايراد فرمودند خود روشن كننده بسياري از موضوعات خواهد بود، آيت الله هاشمي در همايش مزبور ضمن ارائه تصوير روشن از تاريخچه سند چشم انداز، به ارائه يك بحث علمي و ومبتني بر واقعيات ايران و جهان پرداختند و در خلال صحبتهاي خود بدون اشاره به شخص، گروه و دولتي خاص و البته با لحني ملايم و دلسوزانه فرمودند: "ما بايد مردم را در سطح مطلوب و متوسط – همان چيزي كه اسلام از آن به عنوان كفاف و عفاف ياد كرده – تامين كنيم، نه يك زندگي رياضت‌كشانه. ما امكان تامين مردم در حد متوسط را داريم، نه به عنوان صدقه‌خوري و گداپروري، بلكه بايد انسان‌هايي بسازيم كه روي پاي خود درس بخوانند، كار كنند و خود را تامين كنند"

    توصيه من به خوانندگان محترم اين است كه حتما به مشروح اين سخنان مراجعه نمايند و حتي صدر و ذيل اين سخنان را نيز ملاحضه فرمايند. حتما در مي يابند كه اصلا آقاي هاشمي اشاره اي به طرح تحول اقتصادي نداشتند و منظور ايشان تبيين يك رويكرد كلي بود كه متاسفانه در كلام رئيس جمهور اين سخنان مصداق مخالفت با طرح تحول معرفي گرديد. در اينجا چندين پرسش اساسي در نظر بسياري از ناظران سياسي و من جمله نگارنده موج مي زند كه نيازمند پاسخگويي است:

۱- رئيس محترم جمهور كه "عدالت" ترجيع بند همه سخنراني هايش است بهتر نيست تعريفي جامع از آن ارائه نمايند؟

۲- آيا بهتر نيست اول عدالت را از خود شروع نموده و جانب انصاف را در موضعگيري مراعات كنند؟

۳- آيا اين مواضع ايشان ناشي از واقعيات ذهني شان است يا فقط به منظور اقناع پيروان اجتماعي خود و نيز انحراف افكار عمومي از كاستيهاي موجود، همگان را به يك دشمن فرضي! توجه مي دهد؟  

۴- آيا طرح مجرميت! (و نه صرفا اتهام) براي امثال موسويان و بسياري از مصاديق ديگر كه از سوي شخص رئيس جمهور و از يك تريبون عمومي ايراد گرديد و بعد از آن عكس آن براي همگان حتي هواداران دولت مسجل شد، براي مسئولين دولتي كافي نيست كه از اين تجارب پرهزينه پند گيرند؟

۵- فرض را بر اين بگذاريم كه نقطه مقابل سخنان آقاي هاشمي دولت نهم باشد، پس آستانه تحمل اين دولت چه مي شود كه گوينده را با چماق واژه هايي چون "جيب پر" و "شكم پر" خطاب مي كند؟ حال خوب است كه شخص منتقد محترم متعلق به مجموعه اپوزيسيون نظام نيستند و سابقه مجاهدت و دلسوزي در عرصه هاي مختلف حيات انقلاب اسلامي را دارا هستند؟

۶- مسئولين محترم كه خود بايد الگوي مناسبي در برخورد با فضاي بي بند و باري هدايت افكار عمومي باشند، چگونه خود به اين فضاي نامناسب دامن مي زنند؟ رئیس محترم جمهور که وحدت را عنصری کلیدی می دانند، چه طرحي براي تحقق وحدت دارند؟ آيا بهتر نيست در قدم اول از وحدت شكني پرهيز كنند؟

۷- واژه "گداپروري" آيا قبلا و اول بار توسط طرفداران رئيس جمهور البته آن زمان كه فقط كانديداي رئيس جمهوري بودند، بكار نرفته بود؟ چگونه است كه هم اكنون به اين واژه آلرژي پيدا كرده اند؟ مگر نه اينكه آقاي خوش چهره در برنامه تلويزيوني آنگاه كه حامي رئيس جمهور كنوني بودند در واكنش به طرح هاشمي مبني بر تعميم تامين اجتماعي و اختصاص سهام بورس به دهكهاي پايين جامعه ، از اين واژه بهره برده بودند؟ 

در پايان ذكر جملاتي از رهبر انقلاب اسلامی كه اخيرا در جمع دانشجويان و دانش آموزان بيان داشته و همه ملت به ویژه جوانان، سیاسیون، مسئولان و همچنین مطبوعات را به مراقبت و هوشیاری در مقابل طرح های دشمن فراخواندند را بهترين معيار در محاسبه نفس يكايك اصحاب سياست دانسته و خوانندگان محترم را بدان توجه مي دهم:

   "طراحی دشمن ایجاد اختلاف، به جان هم انداختن فعالان سیاسی، منزوی کردن خط اصیل و ارزش های اسلامی، سرگرم کردن جوان ها به هوا و هوس، ایجاد بی نظمی و اختلال در محیط های آموزشی، و ناامید کردن مردم است، بنابراین همه باید مراقب باشند در زمین طراحی شده دشمن بازی نکنند. "