پنجشنبه 30 آبان1387
بسيج و دشمنان درونش!
درست يكسال قبل و همزمان با موسم هفته بسيج مطلبي را با عنوان سخني با بسيج دانشجويي درج نمودم كه انگيزه ام جز پاسداشت بسيج و نيز هشدار وارثان كنوني آن به آسيبهاي پيش رو نبود، آسيبهايي كه آن روز به بهانه پرونده سيد حسين موسويان سر برآورد و مي رفت تا از "قتلگاه" محافظه كاري اين شجره طيبه را وسيله ماجراجويي هاي حزبي و جناحي عده اي غافل نمايد! البته اين حس محافظه كاري تشكل بسيج دانشجويي نسبت به عملكرد دولت و بر بستر علاقه اي مقدس به دولت انقلابي بود كه بر اين مبنا كليه اعمال آن را مورد تاييد مي دانستند و بي گدار به دفاع از آن مي پرداختند. با گذشت زمان و اثبات بي گناهي موسويان بر اين پندار بودم كه چه به موقع با اين هشدار خود بسيجيان محترم را از ورود به صحنه گروكشي هاي حزبي بر حذر داشتم و در اين خيال خوش بودم كه اين هشدار فايده بخش بوده است كه ناگاه مجددا امسال و در آستانه هفته بسيج بيانيه بسيج دانشجويي 15 دانشگاه در خصوص مديريت دانشگاه آزاد را مشاهده نمودم و ديدم كه ظاهرا همچنان درب بر همان پاشنه هميشگي خود مي چرخد!
بي شك حالات مذكور در اين جملات موجود در بيانيه فوق به اوج خود رسيده است: "البته بعيد به نظر نمي رسد كه برخي از نمايندگان معلوم الحال كه جيره خوار كساني هستند كه تلاش رئيس دولت نهم براي حل مصائب ايجاد شده توسط دانشگاه آزاد را موذي گري مي نامند، جهت كم رنگ شدن پرونده سياه اين دانشگاه و پرونده هاي مشابه، تحقيقوتفحصها و سؤالات گوناگون را به كمك مطبوعات همسوي خود در جامعه و مجلس طرح و بزرگ كنند."
جملات فوق فارغ از درستي و يا نادرستي آن مصداق بارز ورود به دسته بندي هاي سياسي است كه بخشي از جنبش دانشجويي را كه نام مقدس بسيج را بر خود دارد عملا عامل دست احزاب و گروههاي سياسي خاص مي نماياند.
بي شك بيانيه فوق مصداق بارز عدم تبعيت از فرمايشات رهبري فرزانه است كه اخيرا و در نوبتهاي مختلف به جنبش دانشجويي هشدار مي دادند:
"محافظه كار نشويد" ، "تصميم سازي كنيد و نه تصميم گيري" ، " در پيگيري عدالت از مصاديق پرهيز نماييد" و ...
آيا وقت آن نرسيده است كه مسئولان دلسوز تشكل بسيج آسيبهاي پيش رو را شناسايي نمايند و به غفلت زدايي از اين تشكل فاخر و يا در صورت لزوم به قطع دست نفوذ دشمن نقابدار دروني كه قطعا كاراتر از دشمن تابلودار بيروني است اقدام نمايند؟!
براستي دانشجويان عزيز بسيجي كه بيش از هر كسي متولي حفظ شان و منزلت بسيج هستند چرا قادر به درك نقش و موقعيت تاريخ ساز خود نيستند؟! چرا پتانسيل خود را كه متعلق به اهداف والاي انقلاب است به ثمن بخس و در بازار سياست حزبي به چوب حراج عده اي سياست باز مي فروشند؟!
