چهارشنبه 10 تیر1388
گذري تاريخي از تاريكي!
يكي از ظريفترين نكاتي كه توسط مقام معظم رهبري در خطبههاي جمعهي گذشته (29 خرداد 88) دربارهي حوادث دهمين دوره از انتخابات رياست جمهوري بدان اشاره شد، خبر از تذكر صريح ايشان به شخص رياست محترم جمهوري پس از انجام مناظره بود. ايشان در اين باره فرمودند: «من همان وقت - بعد از مناظره - به آقاى رئيس جمهور هم تذكر دادم؛ چون ميدانستم ايشان ترتيب اثر ميدهند.»(1)
توجه به اين مسأله از آن رو حائز اهميت است كه در ايام انتخابات يكي از استدلالهاي برخي از حاميان آقاي احمدينژاد براي دفاع از تخريب شخصيتهاي بزرگ نظام توسط وي سكوت و عدم تذكر رهبري به ايشان بود. اين مسأله وقتي تعجب برانگيز ميشود كه بدانيم عليرغم تصور مقام معظم رهبري مبني بر «ترتيب اثر دادن آقاي احمدينژاد» به اين تذكر صريح، وي بارها، پس از آن با شاهد آوردن از تاريخ و مقايسهي شخصيتهاي تخريب شده با افرادي چون طلحه و زبير، تلاش كرد تا نه تنها عملكرد خود را از مصاديق تخريب خارج كند بلكه ريختن آبروي آنها را دستوري شرعي و وظيفهاي ديني جلوه دهد! آقاي احمدينژاد حتي پا را فراتر از اين نهاده و به انتقاد صريح از كساني پرداخت كه نسبت به نام بردن از اشخاص و ريختن آبروي ديگران به وي تذكر داده بودند!
ما در ادامه به نمونههايي از سخنان آقاي احمدينژاد پس از تذكر صريح مقام معظم رهبري به وي اشاره ميكنيم:
1) آقاي احمدينژاد در برنامهي تلويزيوني گفتگوي ويژهي خبري كه در تاريخ 15 خرداد ماه به صورت زنده از شبكه دو سيما پخش ميشد، گفت: «يك سئوال جدي دارم از همه، مگر ما پيرو آن امامي نيستيم كه وقتي ناظر بر بازار اهواز دچار انحراف مالي شد، نامه نوشت به حاكم اهواز كه به محض دريافت اين نامه آن فرد را بايد بركنار كني، آبرويش را بايد بريزي و مبادا در مجازات او غفلت كني كه نزد خدا خوار ميشوي و امام ميفرايد كه اگر اين كار را نكني به زشتترين شكل تو را بركنار خواهم كرد... چهار سال قبل ... من اعلام كردم ظاهراً وارد محدودهي ممنوعه شدهام، يعني اينجا اختصاص به عدهاي خاص دارد و من خارج از اين حلقهاي هستم و ظاهرا بيش از حد مردم كه بنده هم جزوشان بودم پايم را دراز كرده بودم... آنها براي خودشان و خانوادشان يك حريمي درست كردهبودند كه هيچيك از آحاد ملت حتي قوهي قضاييه و ناظران كشور (!!!) حق ورود نداشتند، كسي حق سئوال از آنها نداشت! ... بعضيها به من گفتند چرا اسمها را اعلام كردي؟! مشكل ما در آن حلقهي مديريت اين بود كه مردم و انقلاب و منافع ملي را فداي يك عدهاي كرديم! يعني يك عده آنقدر مقدس شدند و آنقدر بالا شدند كه حريم اينها شد حريم ممنوعه! در حالي كه در مشي انقلاب، در مشي اسلام، در مشي مردم در مشي اميرالمؤمنين، در مشي امام راحل، در مشي ولايت و رهبري هميشه منافع ملي بر منافع افراد ترجيح دارد يعني هرجا تضاد پيدا بشود ما افراد را بايد قرباني كنيم حتي به دستور امام علي(ع) بايد انگ ننگ را بر پيشانيشان بچسبانيم اينها را ببريم توي بازارها همه بفهمند كه دستاندازي به بيتالمال، ويژهخواري، امتيازخواهي اين يك ننگ ابديست تا به ضد ارزش تبديل بشود.»(2)
2) آقاي احمدينژاد همچنين در تاريخ 19 خرداد ماه و در اجتماع مردم خوزستان در مصلاي امام خميني(ره) اهواز نيز گفت: «آيا وقتي اسم چند نفر که خود را مالک کشور ميدانند، برده ميشود کشور به خطر ميافتد؟» وي تصريح كرد: «بزرگترين خدمت به انقلاب و کشور ، قطع کردن دست غاصبان و متجاوزان به بيت المال است.» وي حتي با اشاره به حل نشدن مشكل آب خوزستان در طول چهار سال رياست جمهوري خود گفت: «وقتي ميخواهيم براي خوزستان که هنوز آب آشاميدني ندارد بودجهي اقتصادي بدهيم، ميگويند هزينه دولت زياد ميشود و سياست اقتصادي شما غلط است.(!!!) آيا آب رساني به مردم غلط است و آيا خرج کردن بيت المال براي ساختن کاخهاي اشرافي خيانت نيست؟!» وي بار ديگر مخالفان خود را با طلحه و زبير مقايسه كرده و گفت: «کساني که مانند طلحه و زبير بودند و در کنار پيامبر جنگيدند اما وقتي صحبت از عدالت آمد با شمشير در برابر عدالت قيام کردند.»(3)
3) وي در آخرين برنامهي زندهي تلويزيوني خود در ايام تبليغات انتخابات (فرصت 19 دقيقه و 44 ثانيهاي) كه از شبكه سوم سيما اجرا شد نيز گفت: «ميگويند دولت بيادبي ميكند! ما به چه كسي بيادبي كرديم؟ كلام مولا اميرالمؤمنين(ع) اين است كه اگر كسي دستاندازي به بيتالمال كرد بايد با او برخورد كنيد. آبرويش را ببريد. اگر كسي زيادهخواهي كرد آبرويش را ببريد. البته اجراي عدالت سخت است. ما اين را ميدانيم كساني بودند در كنار پيامبر(ص) خدمت كردند، شمشير زدند، در يك مقطعي خادم بودند، حتي مدال گرفتند اما زماني كه اجراي عدالت به ميان آمد با شمشير در برابر عدالت ايستادند. طلحه و زبير مشهورند در تاريخ! اينها پناه بردند به اشرافيت معاويه و مورد حمايت معاويه قرار گرفتند؛ بنابراين برخورد با آدمهايي كه دستاندازي ميكنند به بيتالمال بيادبي نيست! خدا شاهد است من در مناظرات خيلي حرفها را بايد ميزدم فقط بخاطر اينكه شخصيت طرف مناظره آسيب ميديد من اينها را كنار گذاشتم(!!!)»(۴)
4) آقاي احمدينژاد همچنين در جشن پيروزي خود در ميدان وليعصر تهران در تاريخ 24 خرداد ماه موضعگيري بسيار شديدتري اتخاذ كرد به حدي كه شائبهي تقابل با رهبري در آن به شدت وجود داشت! وي در اين باره گفت: «ما ميگوييم: آقا! خبر داري كه پسر فلان آقا توي اين مملكت چه كار ميكند؟! اگر خبر داري و سكوت ميكني واي بر ما! و اگر خبر نداري باز هم واي بر ما! (!!!) همهي ملت ميدانند كه بعضي از اينها چه كار دارند در اين كشور انجام ميدهند! ... ممكن است در گوشه و كنار بخواهند اقداماتي انجام بدهند و اجازه ندهند كه از مسير قانوني و مسير درست، با مفاسد و با مشكلات و با خودبزرگ بينيها و خودبرتربينيها برخورد بشود. خواهش من اين است خويشتنداري، صبر انقلابي، هوشمندي و آرامش را مانند گذشته حفظ بكنيد. بعضيها؛ من ميدانم عقدهي 25 ساله و 20 سالهي آنها از گلوها باز شده است (!!!) خواهش ميكنم خشم انقلابي را مهار كنيد، اجازه بدهيد اگر بناست تغييراتي بشود از مسير خودش، جابجاييها از مسير خودش! اما من اعلام ميكنم كه در نصب همكاران، در انتخاب همكاران توصيهي هيچ يك از اين اركان قدرت و ثروت را نخواهم پذيرفت! به فضل الهي در برابر همهي زيادهخواهيها در كنار شما خواهيم ايستاد. من ميخواهم خدمتتان عرض كنم اين پيمان بين بنده و شماست چهار سال شرايطي بود، امروز شرايط عوض شده است! اين عهدي است از جانب بنده به شما ملت عزيز اگر از اين به بعد كساني بخواهند در برابر اجراي خواست شما، استيفاي حقوق ملت، برداشتن موانع بايستند بنده به فضل الهي آنها را به ملت بزرگ معرفي خواهم كرد. بدانيد در آغاز راه عزت هستيم!»(۵)
دقت در مواضع آقاي احمدينژاد ما را به ياد بخشي از نامهي آيت الله هاشمي رفسنجاني به مقام معظم رهبري مياندازد! آنجا كه مينويسند: « نقطه قابل توجه دراين تهمتها اين است كه غيرمستقيم، مقام ولايت در زمان رهبري امام راحل و جنابعالي كه هادي دولتها بودهايد و با اظهارات صريح، مديريتها را مورد تأييد و تحسين قراردادهايد، نشانه گرفته است.»(۶)
مقام معظم رهبري البته در سخنان خود در خطبههاي نمازجمعه بسياري از اين اتهامات و سياهنمايها را محكوم كرده و ضمن دفاع از سلامت شخصيتهايي چون آيت الله هاشمي رفسنجاني و حجت الاسلام والمسلمين ناطق نوري اعلام كردند كه «... هر كس هر ادعائى دارد، بايستى در مجارى قانونى خودش اثبات بشود و قبل از اثبات نميشود اينها را رسانهاى كرد. اگر چيزى اثبات بشود، فرقى بين آحاد جامعه نيست؛ اما اثبات نشده، نميشود اينها را مطرح كرد و قاطعاً ادعا كرد. وقتى اينجور حرفها مطرح ميشود، تلقىهاى نادرست در جامعه به وجود مىآيد، جوانها چيز ديگرى خيال ميكنند، چيز ديگرى ميفهمند.»(۷)
اينك پرسش مهم و اساسي آن است كه چرا عليرغم تذكر صريح مقام معظم رهبري به شخص رييس جمهور، وي باز هم بر تكرار ادعاهاي خود و تأكيد بر صحت اتهامات خويش در فاسد خواندن اشخاصي كه هيچ گاه جرم آنها به اثبات نرسيده بود، اصرار ورزيد؟! چرا وقتي مقام معظم رهبري نسبت به روش آقاي احمدينژاد به وي تذكر ميدهد او بعد از اين تذكر، صريحاً در اعتراض ميگويد:«بعضيها به من گفتند چرا اسمها را اعلام كردي؟!» آنگاه با شاهد آوردن از كلام اميرالمؤمنين(ع) عمل خود در اتهام زدن به اشخاصي كه جرم آنها به اثبات نرسيده را يك تكليف شرعي جلوه ميدهد! وي نه تنها از اسم بردن خود از اين اشخاص دفاع ميكند بلكه دامنهي اتهامات خود را نيز گسترش ميدهد! آقاي احمدينژاد حتي در اين راستا كوشيد تا با كنايات بليغتر از تصريح اتهامات جديدي را نيز متوجه كساني كند كه تنها جرم آنها به تعبير مقام معظم رهبري «اختلاف نظر» با وي بود! عجيبتر آنكه آقاي احمدينژاد خطاب به معترضان به روش خود (كه لااقل يكي از آنها مقام معظم رهبري بود) ميگويد: «آقا! خبر داري كه پسر فلان آقا توي اين مملكت چه كار ميكند؟! اگر خبر داري و سكوت ميكني واي بر ما! و اگر خبر نداري باز هم واي بر ما!...» اين روش نه تنها حكايت از عدم اطاعت آقاي احمدينژاد از تذكر مقام معظم رهبري دارد بلكه حتي شائبهي مقابله با دستور معظمله را نيز تقويت ميكند.
برخي معتقدند درصد قابل توجهي از آراي آقاي احمدينژاد، محصول همين اتهاماتي بود كه وي بدون ارائهي سند و مدرك و بدون اثبات جرم اشخاص به آنها وارد آورد! به راستي آيا كسب اين درصد با چنين روشهايي مشروعيت دارد؟! آيا افرادي كه با تصور مستند بودن اتهاماتي كه توسط آقاي احمدينژاد به افراد مختلف (با ذكر نام يا با اشارات بليغتر از كنايه) وارد ميآمد، به وي رأي داده و پس از مواضع مقام معظم رهبري به بياساس بودن اين اتهامات پيبردند از حق خود خواهند گذشت؟!
پينوشت:------------------------------
۱) سايت رسمي دفتر مقام معظم رهبري
۲) متن پياده شده از فيلم گفتگوي ويژهي خبري شبكه دو با آقاي احمدينژاد – 15 خرداد 88.
۳) خبرگزاري جمهوري اسلامي: 19 خرداد 88، كد خبر: کد خبر: 536353
۴) متن پياده شده از فيلم فرصت 20 دقيقهاي صدا و سيما به آقاي احمدينژاد – شبكه سه، 20 خرداد 88
۵) متن پياده شده از فيلم جشن پيروزي آقاي احمدينژاد در ميدان وليعصر(عج) تهران – 24 خرداد 88.
۶) اغلب سايتهاي خبري
۷) سايت رسمي دفتر مقام معظم رهبري

